امام حسین (ع)وقرآن

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

بسم الله الرحمن الرحیم
«السلام علیك یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائك. علیك منی سلام الله أبداً ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتكم، السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین وعلی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین»

خدا خواسته است، تا نام حسین زنده باشد «فَاذْكُرُونی‏ أَذْكُرْكُمْ»(بقره/152) قرآن می‌فرماید: شما یاد من باشید، من هم یاد شماهستم. حسین یاد خدا كرد و خدا هم یاد حسین می‌كند. خدا چگونه یاد حسین می‌كند؟ در شب تاسوعا و عاشورا دربنی آدم ولوله به پا می‌كند. «وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ»(انشراح/4) آن‌ها خیمه‌های امام حسین(ع) را آتش زدند، كودك و بزرگ را كشتند، تانامی از امام(ع) نماند. بنی امیه می‌گفت: چرا در اذان می‌گویید «أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ» باید تلاش كنیم نام پیغمبر حذف شود. «یریدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ»(صف/8) قرآن می‌گوید: می‌خواهند نور خدا را با فوت خاموش كنند! ولی مگر می‌شود نور خدا را با فوت خاموش كرد. خداوند برای امام حسین(ع) در همه چیز سهم گذاشته است. می‌خواهی نماز بخوانی، بر هر خاكی می‌شود سجده كرد، اما بهتر از همه تربت كربلاست. وقتی می‌خواهی نمازبخوانی، همان وقت كه با خدا رابطه پیدا می‌كنی، یاد حسین(ع) هم باشد. خاك كربلا جلویت بگذار. وقتی داری نمازمی خوان، ‌ی به خاك كربلا نگاه كن. حسین(ع)، با سلامتی و زنده بودن و انسانیت ما رابطه دارد. اسلام رابطه برقرار كرده است. هر وقت تشنه شدی، تا آب خوردی بگو سلام بر حسین(ع).

نویسنده : بازدید : 3 تاريخ : جمعه 2 مهر 1395 ساعت: 21:59
اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها